ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ

Το πλοίο της Κυρήνειας

http://youtu.be/4J-JrLBsiVo

Αρχαία Ελλάδα

http://youtu.be/yxN1cP_8WxM
http://youtu.be/89yWAl7UM7U

Μαντείο Δελφών

http://youtu.be/eERVgcE7-uQ

Αρχαία Δωδώνη

http://youtu.be/FEg3MG00CLs

Ο γάμος στην αρχαία Ελλάδα

http://youtu.be/Wq_K9iBEjhghttp://youtu.be/v2ik7VKR_d4

Το ανάκτορο του Νέστορα

http://youtu.be/iohH4tlCmwU

Ακρόπολη

http://youtu.be/-LC9k-e0zQghttp://youtu.be/imR3qH7Kkz0

Ραψ. ε

Τσάκαλος ο Ερμής,  αλλά και ο Οδυσσέας δεν πάει πίσω...

Για ενα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη,
ολόκληρος πολεμος γίνεται και αυτή τίπο-
τα δεν παθαίνει.
Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μία Ελένη,
η Τροία καταστρέφεται και αυτή στα ου-
ράνια παραμένει.
Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μία Ελένη,
οι στρατιώτες όλοι μάχονται και αυτή ού-
τε που το ξέρει.
Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μία Ελένη,
η Νόστος του Οδυσσέα ξεκίνησε και ούτε
αυτός ξέρει τι τον περιμένει.
Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μία Ελένη,
άνθρωποι πολλοί πεθαίνουν στην Τροία την τιμημένη.

Για ένα πουκάμισο αδειανό για μια Ελένη

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη
Ένας πόλεμος ξεκίνησε γι' αυτήν εδώ την καημένη
Ο Οδυσσέας επινόησε έν' άλογο μεγάλο
Μα ο Αχιλλέας τώρα πέθανε, τι να τον κάνω άλλο
Οι Μυρμηδόνες έχασαν έναν αρχηγό
Μα νίκησαν τον πόλεμο αυτό.

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη

στην Τροία πολέμησαν για αυτή την πλανεμένη-

δέκα χρονιά ο πόλεμος διαρκούσε,

μα αυτή τελείως αδιαφορούσε-

για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη

έγινε πόλεμος τρανός, μα αυτή διόλου δεν καταλαβαίνει-

όλη η Τροία κάηκε,

μα αυτή ούτε που νοιάστηκε-

ποτέ δεν σκέφτηκε

ότι χάρη σ' αυτήν η σύγκρουση απ΄ τα όρια ξέφυγε-

γι' αυτήν η Τροία καταστράφηκε,

μα αυτή δεν φάνηκε να μεταστράφηκε...

Ποίημα Σοφίας Μ. πάνω στον στίχο "Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη""

Για ένα πουκάμισο αδειανό,

για μιαν Ελένη

 Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη

Φέρνει ο κόσμος το χαμό και μέσα μένει

Ανοίγουν την τηλεόραση και βλέπουνε ειδήσεις

Με τόσα ψέματα που λένε σου ‘ρχεται να βρίσεις

Μιλάνε για αρρώστιες, μιλάνε για οικονομικά προβλήματα

Αν όντως ίσχυαν όλα αυτά δε θα ‘γραφα σήμερα ποιήματα

Θα ήμουν σε κατάθλιψη, δε θα ‘χα τι να φάω

Και λόγω των ασθενειών θα ‘πρεπε να πονάω

Βλέπω όμως εγώ όταν βγαίνω έξω

Κόσμο πολύ χαρούμενο και μου ‘ρχεται να παίξω

Αυτό που ξέρω εγώ είναι μια φορά

Πως ο ίδιος ο άνθρωπος προκαλεί όλη αυτή τη σύμφορα

Τώρα που το θυμήθηκα θα πω και κάτι ακόμα

Κλείστε την τηλεόραση και ράψτε τους το στόμα

                

Αγώνας λόγου Ελένης - Μενέλαου στη ραψ. δ

Προσέξτε τις διαφορετικές μυθολογικές εκδοχές που "κρύβονται" στις δύο αναδρομικές διηγήσεις της Ελένης και του Μενέλαου στη ραψ. δ:
α. Η Ελένη υποστηρίζει ότι βοήθησε τον Οδυσσέα, όταν αυτός μπήκε κρυφά στην Τροία, και ότι είχε μετανιώσει για τη φυγή της από τη Σπάρτη (μτφρ. Μαρωνίτη: δ258 κ.ε.)
β. Ο Μενέλαος ουσιαστικά τη διαψεύδει, όταν την παρουσιάζει μαζί με τον τελευταίο της σύζυγο στην Τροία, τον Δηίφοβο, να κινείται γύρω από τον Δούρειο Ίππο και να προσπαθεί να ξεσκεπάσει τους έγκλειστους Αχαιούς μιμούμενη τις φωνές των συζύγων τους (μτφρ. Μαρωνίτη: δ294 κ.ε.).

Ας θυμηθούμε τις διαφορετικές μυθολογικές εκδοχές:
α. Η Ελένη ακολούθησε με τη θέλησή της τον Πάρη στην Τροία εγκαταλείποντας τον νόμιμο σύζυγό της Μενέλαο και την κόρη της Ερμιόνη.
β. Ο Πάρης άρπαξε την Ελένη χωρίς τη θέλησή της.
γ. Η Ελένη έφυγε μεν από τη Σπάρτη, δεν έφτασε όμως ουδέποτε στην Τροία. Τι συνέβη; Η Ήρα, οργισμένη με τον Πάρη, που δεν της είχε παραχωρήσει το μήλο, τον τιμωρεί. Ο Πάρης φτάνει στην Τροία χωρίς την πραγματική Ελένη. Έχει μαζί του ένα ομοίωμά της. Η Ελένη μεταφέρεται από τον Ερμή στην Αίγυπτο, όπου και ζει καθ' όλη τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου. Μετά τη νίκη του στην Τροία ο Μενέλαος επιστρέφει προς τη Σπάρτη, ναυαγεί όμως και φτάνει στην Αίγυπτο, όπου τελικά ανακαλύπτει τη σύζυγό του. Όταν επανέρχονται στην πόλη τους ζουν πλέον μαζί αρμονικά.
Η τρίτη εκδοχή ανάγεται στον λυρικό ποιητή του 7ου αι. π.Χ. Στησίχορο. Σύμφωνα με τον θρύλο ο Στησίχορος είχε συνθέσει ένα άσμα στο οποίο κατηγορούσε την Ελένη για τα δεινά των Αχαιών στην Τροία, η θεά όμως της Σπάρτης τον τύφλωσε. Για να την εξευμενίσει και να ανακτήσει την όρασή του ο Στησίχορος συνθέτει ένα δεύτερο άσμα με αντίθετο περιεχόμενο, την "Παλινωδία". Σε αυτό υποστηρίζει ότι η Ελένη ουδέποτε πήγε στην Τροία. Η θεά μετά από αυτό αποκαθιστά την όρασή του.
Την εκδοχή αυτή εκμεταλλεύεται αργότερα ο Ευριπίδης στο δράμα του "Ελένη" δημιουργώντας έντονα παιχνίδια μεταξύ του "φαίνεσθαι" και του "είναι".
Στη νεότερη ποίηση ο Σεφέρης αξιοποιεί το ίδιο θέμα στο ποίημά του "Ελένη".
Βλ. απαγγελία του ποιήματος:
http://youtu.be/cHtZjUo3oWw

Επαναληπτικό φυλλάδιο (β κλίση, ενεστ.)

https://docs.google.com/open?id=0B0_y9vQkvTvmNWExMmM5NDMtYzIzZi00MDEyLThkMDItZjU1OGM4YjBlMGUy

Για τους τόνους και τα πνεύματα δέστε κι αυτό...

http://youtu.be/xCpclTosEME

Ενότητα 4η (κείμενο Α)

Άσκηση σχετικά με τους τόνους και τα πνεύματα

Να τονίσετε τις υπογραμμισμένες λέξεις του κειμένου

και όπου χρειάζεται να προσθέσετε πνεύμα:

Πλεομεν ὁσον τριακοσίους σταδίους¹ και νησῳ μικρᾷ και ἐρημῃ προσφερομεθα². Μειναντες δε ἡμερας ἐν τῇ νησῳ πεντε, τῇ ἑκτῃ ἐξορμωμεν³ και τῇ ὀγδοῃ καθορωμεν⁴ ἀνθρωπους πολλοὺς ἐπὶ τοῦ πελαγους διαθεοντας⁵, ἁπαντα ἡμῖν προσεοικοτας⁶ και τα σωματα και τα μεγεθη, πλὴν τῶν ποδῶν μονων˙ ταυτα γὰρ φελλινα ἐχουσιν˙ ἀφ’ οὗ δή⁷, οἰμαι⁸, και καλουνται⁹ Φελλοποδες. Θαυμαζομεν¹⁰ οὖν¹¹ ὁρωντες οὐ βαπτιζομενους¹², ἀλλὰ υπερεχοντας τῶν κυματων¹³ και ἀδεῶς¹⁴ ὁδοιποροῦντας. Οἱ δε και προσερχονται¹⁵ και ἀσπαζονται¹⁶ ἡμᾶς ἑλληνικῇ φωνῇ λέγουσί τε εἰς Φελλὼ τὴν αὑτῶν πατρίδα ἐπειγεσθαι. Μεχρι μεν οὖν τινος¹⁷ συνοδοιποροῦσι ἡμῖν παραθεοντες¹⁸, εἶτα¹⁹ ἀποτρεπομενοι τῆς ὁδοῦ²⁰ βαδιζουσιν εὐπλοιαν ἡμῖν ἐπευχομενοι²¹.

1περίπου τριακόσια στάδια (300 x 185 m = 55.500 m = 55.5 km)

2πλησιάζουμε, προσεγγίζουμε

3ξεκινάμε

4διακρίνουμε (ὁράω, -ῶ = βλέπω [αντιγράψτε τη λ. στο ευρετήριο])

5να τρέχουν εδώ κι εκεί πάνω στη θάλασσα

6που έμοιαζαν με εμάς σε όλα ανεξαιρέτως τα χαρακτηριστικά

7γι΄ αυτόν τον λόγο λοιπόν

8νομίζω (οἴομαι / οἶμαι = νομίζω [αντιγράψτε τη λ. στο ευρετήριο])

9ονομάζονται (καλέω, -ῶ = ονομάζω [αντιγράψτε τη λ. στο ευρετήριο])

10απορούμε (θαυμάζω = απορώ [αντιγράψτε τη λ. στο ευρετήριο])

11λοιπόν

12να μη βυθίζονται (βαπτίζομαι = βυθίζομαι [αντιγράψτε τη λ. στο ευρετήριο])

13να παραμένουν στην επιφάνεια των κυμάτων

14χωρίς φόβο (βλ. δέος, τό = φόβος [αντιγράψτε τη λ. στο ευρετήριο])

15 μας πλησιάζουν

16 μας χαιρετούν

17μέχρι κάποιο σημείο

18τρέχοντας δίπλα μας

19έπειτα [αντιγράψτε τη λ. εἶτα στο ευρετήριο]

20αλλάζοντας δρόμο

21ευχόμενοι σε εμάς «καλό ταξίδι!»

Λίγα λόγια για τον Λουκιανό:

 Ο Λουκιανός ήταν Σύριος στην καταγωγή. Γεννήθηκε στα Σαμόσατα, πρωτεύουσα της Κομμαγηνής, στον πάνω Ευφράτη της Συρίας, γύρω στο 120 μ.Χ. Οι γονείς του τον έστειλαν μαθητευόμενο σε κάποιο θείο του γλύπτη. Η μαθητεία του δεν κράτησε πολύ· ο νεαρός Λουκιανός έσπασε από αδεξιότητα μια πλάκα και ο θείος του τον επέπληξε αυστηρά. Έτσι εγκατέλειψε το εργαστήρι του θείου του και επέστρεψε στο σπίτι των γονιών του.

Η έντονη φιλομάθειά του τον έκανε να στραφεί στα γράμματα (στο έργο του Περὶ τοῦ ἐνυπνίου αφηγείται πώς ενισχύθηκε αυτή του η απόφαση μετά από όνειρο που είδε τη νύχτα της επιστροφής του στο σπίτι). Αφού μελέτησε τα ελληνικά, ξεκίνησε να μάθει τη ρητορική τέχνη. Στην Αντιόχεια άσκησε τη δικανική ρητορεία (→ στα δικαστήρια). Κατόπιν άρχισε να ταξιδεύει, επιδεικνύοντας τις ρητορικές του ικανότητες, σε διάφορες πόλεις του τότε γνωστού κόσμου.

Ωστόσο, σε ηλικία 40 ετών, παράτησε την τέχνη του σοφιστή και στράφηκε στη φιλοσοφία. Το 165 μ.Χ. εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Εκεί ανέπτυξε τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής του, χρησιμοποιώντας κατά κόρον τον λιτό και απέριττο διάλογο, διανθίζοντας τον με κωμικό και πειρακτικό ύφος, και χρησιμοποιώντας με πετυχημένο τρόπο τη σάτιρα. Προς το τέλος της ζωής του έκανε μια δραστική στροφή σε σχέση με τα παλιά ιδανικά του. Καλλιέργησε σχέσεις με ισχυρούς ανθρώπους και έκανε αυτό ακριβώς που τόσο συχνά στηλιτεύει στα έργα του: εξασφάλισε μια θέση ανώτατου διοικητικού στην Αίγυπτο, με παχυλό μισθό. Ο θάνατός του χρονολογείται μεταξύ των ετών 180-192 μ.Χ.

Η «Αληθής Ιστορία» του Λουκιανού θα λέγαμε ότι αποτελεί πρόδρομο των μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας.

Οριστική ενεστώτα του ρήματος εἰμί = είμαι

εἰμί
εἶ
ἐστί(ν)
ἐσμέν
ἐστέ
εἰσί(ν)

Απαρ. ενεστ.: εἶναι            
Μτχ. ενεστ.: ὤν - οὖσα - ὄν (βλ. ΝΕ παρών - απών)

Οριστική ενεστώτα του ρήματος παιδεύω = εκπαιδεύω

παιδεύ-ω
παιδεύ-εις
παιδεύ-ει
παιδεύ-ομεν
παιδεύ-ετε
παιδεύ-ουσι(ν)

[ΠΡΟΣΟΧΗ: οι υπογραμμισμένες καταλήξεις διαφέρουν από τα ΝΕ!]

Απαρ. ενεστ.: παιδεύ- ειν
Μτχ. ενεστ.: παιδεύ- ων, παιδεύ- ουσα, παιδεῦ-ον

Άσκηση για το σπίτι:

Να κλίνετε στο τετράδιό σας τα ρήματα εἰμί και θαυμάζω στην οριστική ενεστώτα.

Χρήσιμο blog για τις γυναίκες στην "Οδύσσεια"

http://odysseaswomen.blogspot.com

Ενότητα 3η: Τόνοι και Πνεύματα

ΤΟΝΟΙ – ΠΝΕΥΜΑΤΑ

Ι. ΤΟΝΟΙ

Οξεία (/)	Περισπωμένη (/\)	Βαρεία (\)
ά, αί	ᾶ, αῖ	ὰ, αὶ

 ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΝΙΣΜΟΥ

1.      Στη λήγουσα, αντί για οξεία βάζουμε βαρεία, αρκεί να μην ακολουθεί στίξη, π.χ. μητρός τε καὶ πατρός.

2.      Η βραχύχρονη συλλαβή, όταν τονίζεται, παίρνει πάντα οξεία, π.χ. ἐμπόρων, λέγω.

3.      Η προπαραλήγουσα, όταν τονίζεται, παίρνει πάντα οξεία, π.χ. βούλομαι, πρόγονος.

4.      Μακρόχρονη παραλήγουσα πριν από βραχύχρονη λήγουσα παίρνει περισπωμένη, π.χ. κῆδος, παῖδες.

5.      Μακρόχρονη παραλήγουσα πριν από μακρόχρονη λήγουσα παίρνει πάντα οξεία, π.χ. Ἑλλήνων.

Μας βοηθά πρακτικά η ακόλουθη παρατήρηση:

→ Όταν η λήγουσα είναι μακρόχρονη και τονίζεται η παραλήγουσα παίρνει πάντα οξεία, π.χ. κήποις, πολίταις.

Επίσης:

6.      Όταν η λήγουσα είναι μακρόχρονη, δεν τονίζεται η προπαραλήγουσα, π.χ. πρόγονοι, προγόνων, προγόνοις.

7.      Το –α στην κατάληξη των ουδετέρων είναι πάντα βραχύχρονο, π.χ. σῶμα, αἷμα.

8.      Η γενική και η δοτική της α’ και της β’ κλίσης, όταν τονίζονται στη λήγουσα, παίρνουν περισπωμένη, π.χ. θεοῦ, θεῶν – τιμῇ, τιμαῖς.

9.      Η κατάληξη –ας στην α’ κλίση είναι μακρόχρονη, π.χ. πολίτας.

10.  Η γενική πλ. της α’ κλίσης τονίζεται πάντα στη λήγουσα και παίρνει περισπωμένη, π.χ. πολιτῶν, πολιτειῶν.

ΙΙ. ΠΝΕΥΜΑΤΑ → όταν η λέξη αρχίζει από φωνήεν, δίφθογγο ή ρ

<>

Δασεία	Ψιλή [→ απουσία δασύτητας]
(	)

ΚΑΝΟΝΑΣ

Οι λέξεις που αρχίζουν από υ ή ρ παίρνουν δασεία, π.χ. ὑγιής, ῥοῦς.

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ:

Για να καταλάβουμε αν μια λέξη παίρνει ψιλή ή δασεία, την κάνουμε β’ συνθετικό μιας σύνθετης λέξης, χρησιμοποιώντας ως α’ συνθετικό μια από τις προθέσεις κατά, ἐπί, ὑπό, ἀπό, κοκ.

Αν κατά τη σύνθεση το τ, το π και το κ τραπούν αντίστοιχα σε θ, φ και χ, τότε η αρχική λέξη μας παίρνει δασεία.

π.χ. ημέρα – καθημερινός, άρα: ἡμέρα

Βοηθητικός πίνακας για τη θέση των τόνων:

ά, ὰ, ᾶ	ἀ, ἁ	ἄ, ἅ	Ἄ, Ἅ	ἆ, ἇ - Ἆ, Ἇ
αί, αὶ, αῖ	αἰ, αἱ	αἴ, αἵ	Αἴ, Αἵ	αἶ, αἷ - Αἶ, Αἷ

Ασκήσεις

1.      Στις παρακάτω λέξεις του κειμένου να δικαιολογήσετε τον τόνο:

Ἀθηναῖοι, καί, ἑτέρας, κατοικοῦντες, πολλά, βίῳ, ἐπιτηδεύουσι, ἀναγκαῖα, πορίζωνται, Ναυσικύδης, ναύκληρος, σώματος, οἰκείοις, ἐσπούδαζε, ἐποίουν, Ξένων, ἔμπορος, κάπηλος

2.      Στο παρακάτω κείμενο να τονίσετε τις υπογραμμισμένες λέξεις:

Πολυζηλος ἀπὸ ἀλφιτοποιίας ἑαυτὸν καὶ οἰκετας ἐτρεφε, ἐτι δὲ πολλάκις τῇ πολει ἐλειτουργει. Γλαυκων ὁ Χολαργεὺς ἐγεωργει καὶ βοῦς ἐτρεφε, Δημεας δὲ ἀπὸ χλαμυδουργίας διετρεφετο, Μεγαρεων δ’ οἱ πλειστοι ἀπὸ ἐξωμιδοποιίας. Οὐκ ὀλίγοι τῶν πολιτῶν τεχνην τινα ἐξεμανθανον, οἷον τὴν τῶν λιθοξοων, κεραμεων, τεκτονων, σκυτοτομων, καὶ πλειστα ἐπιτηδεια τῷ βιῳ ἐξειργαζοντο.

3.      Να αναλυθούν οι παρακάτω λέξεις στα συνθετικά τους:

αφορισμός, εφαπτομένη, έφιππος, αφοπλίζω, καθολικός

Τι συμπεραίνετε για το πνεύμα που παίρνουν τα β’ συνθετικά  τους;

Ενότητα 3η: "Τα επαγγέλματα των αρχαίων Αθηναίων"

Ενότητα 3^η: Επαγγέλματα των αρχαίων Αθηναίων

Λεξιλόγιο

ὡς: όπως

ἕτερος, ἑτέρα, ἕτερον: άλλος

κατοικέω, -ῶ

βίος, ὁ: ζωή

ἐπιτηδεύω: ασχολούμαι με

πορίζομαι: εξασφαλίζω

ναύκληρος, ὁ: ιδιοκτήτης πλοίου

ὤν: μτχ. του ρ. εἰμί (βλ. ΝΕ παρ-ών, απ-ών)

σπουδάζω: φροντίζω

κάπηλος, ὁ: μικροπωλητής (βλ. προηγουμένως: ἔμπορος, ὁ)

ἀλφιτοποιία, ἡ: παρασκευή κριθάλευρου

οἰκέτης, ὁ: δούλος

ἔτι: ακόμη

πολλάκις: πολλές φορές

λειτουργέω, -ῶ: είμαι χορηγός

γεωργέω, -ῶ (βλ. επίσης βοῦς τρέφω → κτηνοτροφία)

χλαμυδουργία, ἡ

διατρέφομαι: εξασφαλίζω την  τροφή μου

Μεγαρεύς, ὁ

πλεῖστος: υπερθ. β. του πολύς – πλείων – πλεῖστος

ἐξωμιδοποιία, ἡ

οὐκ ὀλίγοι = πολλοί → σχήμα λιτότητας

οὐκ ὀλίγοι τῶν πολιτῶν → η γενική που δίνει το σύνολο από το οποίο επιλέγουμε ένα τμήμα λέγεται γενική διαιρετική

τινά: αιτ. εν. της αόρ. αντ. τις – τις – τι (= κάποιος)

ἐξεμάνθανον → παρατ. του ρ. ἐκμανθάνω

οἷον: (εδώ) για παράδειγμα

λιθοξόος, ὁ: αυτός που λαξεύει μάρμαρα

κεραμεύς, ὁ: αγγειοπλάστης

τέκτων, ὁ: οικοδόμος

σκυτοτόμος, ὁ: βυρσοδέψης

ἐπιτήδεια, τά: τα απαραίτητα

ἐξεργάζομαι: εξασφαλίζω

[***Τα υπογραμμισμένα αντιστοιχούν στα επαγγέλματα που καταγράφονται στο ευρετήριο.]

Πρώτη απόδοση νοήματος

Οι Αθηναίοι, όπως και αυτοί που κατοικούν σε άλλες πόλεις, ασχολούνται με πολλά επαγγέλματα στη ζωή τους, για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα: ο Ναυσικύδης, όντας ναύκληρος φρόντιζε για την τροφή τη δική του και της οικογένειάς του, και το ίδιο έκανε ο Ξένων ο έμπορος και ο Ξενοκλής ο μικροπωλητής. Ο Πολύζηλος έτρεφε τον εαυτό του και τους δούλους του από την παρασκευή κριθάλευρου, κι ακόμη πολλές φορές έκανε χορηγίες στην πόλη. Ο Γλαύκων από τον Χολαργό ήταν γεωργός και εξέτρεφε βόδια, ενώ ο Δημέας εξασφάλιζε τα προς το ζην από την κατασκευή χλαμύδων, και οι περισσότεροι Μεγαρείς από την κατασκευή ενδυμάτων που άφηναν ακάλυπτους τους ώμους. Πολλοί πολίτες μάθαιναν κάποια τέχνη, όπως αυτή των τεχνιτών που λάξευαν μάρμαρο, των αγγειοπλαστών, των οικοδόμων, των βυρσοδεψών, και (έτσι) εξασφάλιζαν τα περισσότερα απαραίτητα για τη ζωή τους.

Ρήμα	Ποιος + ρήμα → Υποκείμενο στο ρήμα
ἐπιτηδεύουσι	Ἀθηναῖοι
(ὡς) ἐπιτηδεύουσι (ενν.)	οἱ κατοικοῦντες (ἑτέρας πόλεις)
(ἵνα) πορίζωνται	Ἀθηναῖοι
ἐσπούδαζε	Ναυσικύδης
ἐποίουν	Ξένων καὶ Ξενοκλῆς
ἔτρεφε	Πολύζηλος
ἐλειτούργει	Πολύζηλος (ενν.)
ἐγεώργει	Γλαύκων
ἔτρεφε (βοῦς)	Γλαύκων (ενν.)
διετρέφετο	Δημέας
διετρέφοντο (ενν.)	οἱ πλεῖστοι Μεγαρέων
ἐξεμάνθανον	οὐκ ὀλίγοι τῶν πολιτῶν
ἐξειργάζοντο	ἐπιτήδεια