Ο Οδυσσέας ταξιδεύει στον σύγχρονο κόσμο (Σοφία Μ., 1Β))

Ο Οδυσσέας στο σύγχρονο κόσμο

            Νέα Υόρκη, Απρίλιος 2012. Ο Οδυσσέας βρίσκεται στο Liberty Island, μπροστά στο Άγαλμα της Ελευθερίας. “Ποπό! Τεράστιος αυτός ο τύπος! Μπορεί να είναι φίλος του Πολύφημου. Ελπίζω να μην έρθει να τον βρει –κούφια η ώρα! Έχει παράξενο χρώμα πάντως...” μονολόγησε ο Οδυσσέας βλέποντας το αξιοθαύμαστο μνημείο. “Όσο μεγάλο κι αν είναι όμως, σαν το αλογάκι μου, το Δούρειο Ίππο, κανείς!” αναφώνησε. Μερικοί τυχαίοι περαστικοί –τουρίστες– γύρισαν και τον κοίταξαν τρομαγμένοι. Δεν τον απασχόλησε ιδιαίτερα.

          Λίγο αργότερα, ο Οδυσσέας πήρε το φέρυ-μποτ και επέστρεψε. Πήρε το μετρό και πήγε στο Central Park. “Ωωωω!” θαύμασε. Αφού έκανε μία μεγάλη βόλτα ψέλλισε: “Ούτε στην Ιθάκη δεν είχε τόσο καθαρό αέρα...” Ένα βλέμμα νοσταλγίας αποτυπώθηκε στο ρυτιδωμένο και κουρασμένο του πρόσωπο.

          Αφού κάθισε λίγο στον ήλιο και αργότερα κάτω από τη σκιά μιας γέρικης ιτιάς, κίνησε πάλι για το σταθμό του μετρό. Αυτήν τη φορά ο προορισμός του ήταν η Πέμπτη Λεωφόρος και, πιο συγκεκριμένα, το Empire State Building. Ανέβηκε στην κορυφή του και, αγναντεύοντας τη μαγευτική Νέα Υόρκη, ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό του, καθώς θυμόταν την υπόσχεσή του στην Πηνελόπη, την οποία δεν κράτησε: να την πήγαινε στην κορυφή ενός από τα ψηλότερα κτηρία στον κόσμο. Μην μπορώντας ν' αντέξει άλλο την ψυχική πίεση, έφυγε τρέχοντας.

          Έχοντας κάποια λεφτά στην τσέπη του και θέλοντας να ξεχαστεί, ο Οδυσσέας επιβιβάστηκε για άλλη μια φορά στο μετρό και πήγε στο γνωστό θέατρο της Broadway. Εκεί είδε μια καταπληκτική παράσταση και μετά πήγε στο πλησιέστερο εστιατόριο, όντας εξουθενωμένος και πεινασμένος από τη γεμάτη ημέρα του.

          Ενώ καθόταν και έτρωγε το burger του, του ήρθε μια τρελή ιδέα. Είμαι μόνος, ελεύθερος κι αποδεσμευμένος από κάθε ευθύνη. Είδα αρκετά σήμερα από τη Νέα Υόρκη. Άλλωστε, αν το επιθυμώ, μπορώ να ξανάρθω. Λοιπόν, φεύγω. Θέλω να πάω... “Στη Ρώμη!” αναφώνησε, χωρίς να καταλάβει ότι το είπε δυνατά. Κάποιοι από τους παρευρισκόμενους γύρισαν και τον κοίταξαν κάνοντας μια κυκλική κίνηση με το δάχτυλό τους δίπλα στο κεφάλι τους, εννοώντας προφανώς πως ήταν τρελός.

          Πλήρωσε κι έφυγε γρήγορα. Πήρε ένα ταξί και πήγε πρώτα στο ξενοδοχείο του για να πάρει τα πράγματά του και μετά στο LaGuardia Airport. Πήρε την πρώτη πτήση για Ρώμη, η οποία έφευγε μετά από τρεις ώρες.

          Όταν έφτασε στη Ρώμη, ήταν ήδη 6 μ.μ. Πήγε σε ένα από τα ξενοδοχεία κοντά στο αεροδρόμιο Leonardo Da Vinci και, αφού τακτοποίησε κάπως τα πράγματά του, έπεσε αμέσως για ύπνο, κατάκοπος όπως ήταν.

          Το επόμενο πρωί, αφού πήρε το πρωινό του στο ξενοδοχείο, ξεκίνησε για μια βόλτα στην όμορφη πόλη. Θα ξεκινήσω από το Κολοσσαίο. Από το επιδοκιμαστικό του ύφος φάνηκε να του άρεσε ιδιαίτερα. Είπε μάλιστα αδιάφορα τάχα: “Πολύ καλύτερο από το παλάτι του Πριάμου. Αν και τα δύο τείχη είχαν την ίδια κατάληξη...”

          Αργότερα πήγε στο Forum Iulium, την αγορά του Καίσαρα δηλαδή. Δεν του άρεσε και ιδιαίτερα... “Ερείπια” μουρμούρισε. “Σίγουρα κάποτε ήταν αλλιώς όμως”, του αντιγύρισε ένας Έλληνας τουρίστας που βρισκόταν εκεί. “Μιλάτε ελληνικά;” ρώτησε έκπληκτος ο Οδυσσέας. “Προφανώς” σάρκασε εκείνος. “Είμαι Έλληνας, κύριε” τον πληροφόρησε. “Ίσως δεν ξέρετε ότι εδώ ο Καίσαρας αγόρευε κι όλοι κρέμονταν από τα χείλη του. Μάλιστα, έδωσε πολύ μεγάλο αντίτιμο, για να το αποκτήσει.” “Φαίνεστε πολύ καλά πληροφορημένος. Θα έχω υπόψη μου όσα μου είπατε. Τώρα πρέπει να φύγω. Γεια σας” απάντησε ο Οδυσσέας. “Γεια σας. Χάρηκα”, του φώναξε ο κύριος, ενώ εκείνος έφευγε.

          Αργότερα μέσα στην ημέρα επισκέφτηκε κι άλλα μνημεία, όπως το  Constantine's Arch, το Circo Massimo, το Palatine Hill, το Augustus Forum, το Μαυσωλείο του Αύγουστου και τέλος το Pantheon. “Ουφ! Εξαντλήθηκα! Ωραία η Ρώμη.” είπε ο Οδυσσέας με κάποιον τόνο έκπληξης στη φωνή του. Απ' ό,τι φαίνεται, ήξερε ότι η Ρώμη είχε “ερείπια”, αλλά μετά τη συνομιλία του με τον Έλληνα τουρίστα άλλαξε η οπτική του γωνία. Κοιτώντας το ρολόι του, αναφώνησε: “Ποπό! Πέρασ' η ώρα! Πρέπει να πάω στο ξενοδοχείο.” Κι έτσι έκανε. Πήρε ένα ταξί και πήγε στο ξενοδοχείο του, όπου, αφού είδε για λίγο τηλεόραση, έπεσε να κοιμηθεί.

          Την επομένη, μόλις ξύπνησε, ντύθηκε βιαστικά, κατέβηκε στον μπουφέ, όπου έφτιαξε ένα σάντουιτς που πήρε στο χέρι κι έφυγε γραμμή για την γκαλερί τέχνης Galleria Borghese μπαίνοντας στο πρώτο ταξί που πέρασε.

          Έχοντας εντυπωσιαστεί απ' ό,τι είδε, πήγε και σε άλλες γκαλερί. Αφιέρωσε όλο του το πρωί σε γκαλερί κι όλο του τ΄ απόγευμα σε μουσεία, όπως το Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο, την Εθνική Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης, κ.ά.

          Ο Οδυσσέας είχε θαμπωθεί απ' όσα είδε τις τέσσερις τελευταίες μέρες. Αποφάσισε να συνεχίσει τα ταξίδια του ανά τον κόσμο και να δει πολλά μέρη, να γνωρίσει νέους πολιτισμούς και γλώσσες. Έτσι, σε 1-2 μέρες κατέληξε πάλι στο Leonardo Da Vinci, για να τελειώσει το ταξίδι του στη Ρώμη και ν' αρχίσει ένα άλλο.

Υποσημείωση: Ίσως απορείτε πώς ο Οδυσσέας κατάφερνε να συνεννοηθεί   με τους ντόπιους. Ε, μετά από τόσα ταξίδια στην αρχαιότητα, κάτι κουτσο-Λατινικά τα ήξερε. Άκουγε τις παραλλαγές και μιλούσε όπως-όπως λίγα αγγλικά, τα οποία μετά από τα αμέτρητα ταξίδια του άρχισαν να βελτιώνονται...