Ο Οδυσσέας ταξιδεύει στον σύγχρονο κόσμο (Σοφία Μ., 1Β))

Ο Οδυσσέας στο σύγχρονο κόσμο

            Νέα Υόρκη, Απρίλιος 2012. Ο Οδυσσέας βρίσκεται στο Liberty Island, μπροστά στο Άγαλμα της Ελευθερίας. “Ποπό! Τεράστιος αυτός ο τύπος! Μπορεί να είναι φίλος του Πολύφημου. Ελπίζω να μην έρθει να τον βρει –κούφια η ώρα! Έχει παράξενο χρώμα πάντως...” μονολόγησε ο Οδυσσέας βλέποντας το αξιοθαύμαστο μνημείο. “Όσο μεγάλο κι αν είναι όμως, σαν το αλογάκι μου, το Δούρειο Ίππο, κανείς!” αναφώνησε. Μερικοί τυχαίοι περαστικοί –τουρίστες– γύρισαν και τον κοίταξαν τρομαγμένοι. Δεν τον απασχόλησε ιδιαίτερα.

          Λίγο αργότερα, ο Οδυσσέας πήρε το φέρυ-μποτ και επέστρεψε. Πήρε το μετρό και πήγε στο Central Park. “Ωωωω!” θαύμασε. Αφού έκανε μία μεγάλη βόλτα ψέλλισε: “Ούτε στην Ιθάκη δεν είχε τόσο καθαρό αέρα...” Ένα βλέμμα νοσταλγίας αποτυπώθηκε στο ρυτιδωμένο και κουρασμένο του πρόσωπο.

          Αφού κάθισε λίγο στον ήλιο και αργότερα κάτω από τη σκιά μιας γέρικης ιτιάς, κίνησε πάλι για το σταθμό του μετρό. Αυτήν τη φορά ο προορισμός του ήταν η Πέμπτη Λεωφόρος και, πιο συγκεκριμένα, το Empire State Building. Ανέβηκε στην κορυφή του και, αγναντεύοντας τη μαγευτική Νέα Υόρκη, ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό του, καθώς θυμόταν την υπόσχεσή του στην Πηνελόπη, την οποία δεν κράτησε: να την πήγαινε στην κορυφή ενός από τα ψηλότερα κτηρία στον κόσμο. Μην μπορώντας ν' αντέξει άλλο την ψυχική πίεση, έφυγε τρέχοντας.

          Έχοντας κάποια λεφτά στην τσέπη του και θέλοντας να ξεχαστεί, ο Οδυσσέας επιβιβάστηκε για άλλη μια φορά στο μετρό και πήγε στο γνωστό θέατρο της Broadway. Εκεί είδε μια καταπληκτική παράσταση και μετά πήγε στο πλησιέστερο εστιατόριο, όντας εξουθενωμένος και πεινασμένος από τη γεμάτη ημέρα του.

          Ενώ καθόταν και έτρωγε το burger του, του ήρθε μια τρελή ιδέα. Είμαι μόνος, ελεύθερος κι αποδεσμευμένος από κάθε ευθύνη. Είδα αρκετά σήμερα από τη Νέα Υόρκη. Άλλωστε, αν το επιθυμώ, μπορώ να ξανάρθω. Λοιπόν, φεύγω. Θέλω να πάω... “Στη Ρώμη!” αναφώνησε, χωρίς να καταλάβει ότι το είπε δυνατά. Κάποιοι από τους παρευρισκόμενους γύρισαν και τον κοίταξαν κάνοντας μια κυκλική κίνηση με το δάχτυλό τους δίπλα στο κεφάλι τους, εννοώντας προφανώς πως ήταν τρελός.

          Πλήρωσε κι έφυγε γρήγορα. Πήρε ένα ταξί και πήγε πρώτα στο ξενοδοχείο του για να πάρει τα πράγματά του και μετά στο LaGuardia Airport. Πήρε την πρώτη πτήση για Ρώμη, η οποία έφευγε μετά από τρεις ώρες.

          Όταν έφτασε στη Ρώμη, ήταν ήδη 6 μ.μ. Πήγε σε ένα από τα ξενοδοχεία κοντά στο αεροδρόμιο Leonardo Da Vinci και, αφού τακτοποίησε κάπως τα πράγματά του, έπεσε αμέσως για ύπνο, κατάκοπος όπως ήταν.

          Το επόμενο πρωί, αφού πήρε το πρωινό του στο ξενοδοχείο, ξεκίνησε για μια βόλτα στην όμορφη πόλη. Θα ξεκινήσω από το Κολοσσαίο. Από το επιδοκιμαστικό του ύφος φάνηκε να του άρεσε ιδιαίτερα. Είπε μάλιστα αδιάφορα τάχα: “Πολύ καλύτερο από το παλάτι του Πριάμου. Αν και τα δύο τείχη είχαν την ίδια κατάληξη...”

          Αργότερα πήγε στο Forum Iulium, την αγορά του Καίσαρα δηλαδή. Δεν του άρεσε και ιδιαίτερα... “Ερείπια” μουρμούρισε. “Σίγουρα κάποτε ήταν αλλιώς όμως”, του αντιγύρισε ένας Έλληνας τουρίστας που βρισκόταν εκεί. “Μιλάτε ελληνικά;” ρώτησε έκπληκτος ο Οδυσσέας. “Προφανώς” σάρκασε εκείνος. “Είμαι Έλληνας, κύριε” τον πληροφόρησε. “Ίσως δεν ξέρετε ότι εδώ ο Καίσαρας αγόρευε κι όλοι κρέμονταν από τα χείλη του. Μάλιστα, έδωσε πολύ μεγάλο αντίτιμο, για να το αποκτήσει.” “Φαίνεστε πολύ καλά πληροφορημένος. Θα έχω υπόψη μου όσα μου είπατε. Τώρα πρέπει να φύγω. Γεια σας” απάντησε ο Οδυσσέας. “Γεια σας. Χάρηκα”, του φώναξε ο κύριος, ενώ εκείνος έφευγε.

          Αργότερα μέσα στην ημέρα επισκέφτηκε κι άλλα μνημεία, όπως το  Constantine's Arch, το Circo Massimo, το Palatine Hill, το Augustus Forum, το Μαυσωλείο του Αύγουστου και τέλος το Pantheon. “Ουφ! Εξαντλήθηκα! Ωραία η Ρώμη.” είπε ο Οδυσσέας με κάποιον τόνο έκπληξης στη φωνή του. Απ' ό,τι φαίνεται, ήξερε ότι η Ρώμη είχε “ερείπια”, αλλά μετά τη συνομιλία του με τον Έλληνα τουρίστα άλλαξε η οπτική του γωνία. Κοιτώντας το ρολόι του, αναφώνησε: “Ποπό! Πέρασ' η ώρα! Πρέπει να πάω στο ξενοδοχείο.” Κι έτσι έκανε. Πήρε ένα ταξί και πήγε στο ξενοδοχείο του, όπου, αφού είδε για λίγο τηλεόραση, έπεσε να κοιμηθεί.

          Την επομένη, μόλις ξύπνησε, ντύθηκε βιαστικά, κατέβηκε στον μπουφέ, όπου έφτιαξε ένα σάντουιτς που πήρε στο χέρι κι έφυγε γραμμή για την γκαλερί τέχνης Galleria Borghese μπαίνοντας στο πρώτο ταξί που πέρασε.

          Έχοντας εντυπωσιαστεί απ' ό,τι είδε, πήγε και σε άλλες γκαλερί. Αφιέρωσε όλο του το πρωί σε γκαλερί κι όλο του τ΄ απόγευμα σε μουσεία, όπως το Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο, την Εθνική Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης, κ.ά.

          Ο Οδυσσέας είχε θαμπωθεί απ' όσα είδε τις τέσσερις τελευταίες μέρες. Αποφάσισε να συνεχίσει τα ταξίδια του ανά τον κόσμο και να δει πολλά μέρη, να γνωρίσει νέους πολιτισμούς και γλώσσες. Έτσι, σε 1-2 μέρες κατέληξε πάλι στο Leonardo Da Vinci, για να τελειώσει το ταξίδι του στη Ρώμη και ν' αρχίσει ένα άλλο.

Υποσημείωση: Ίσως απορείτε πώς ο Οδυσσέας κατάφερνε να συνεννοηθεί   με τους ντόπιους. Ε, μετά από τόσα ταξίδια στην αρχαιότητα, κάτι κουτσο-Λατινικά τα ήξερε. Άκουγε τις παραλλαγές και μιλούσε όπως-όπως λίγα αγγλικά, τα οποία μετά από τα αμέτρητα ταξίδια του άρχισαν να βελτιώνονται...

ACSTAC 2012

ΑΕ Τεχνολογία

http://youtu.be/IVnnvt4-tto

Βίντεο σχετικά με τις ενότητες του βιβλίου

Ενότητα 11η http://youtu.be/Zyc84xHdEs4
Ενότητα 12η http://youtu.be/45_cKB_yKj4

Αποσπάσματα από τη γραμματική Οικονόμου...

http://youtu.be/ogpkuZJ3ItU

Οι προσωπικές αντωνυμίες μετά μουσικής...

http://youtu.be/SBs-5TCkNIk

Αρχαίο θέατρο

http://youtu.be/dmBDfl9YJY4

Διήγημα Πάνου Κ. "Χριστούγεννα στην αρχαία Αθήνα"

Είμαι πολύ ενθουσιασμένος, είναι παραμονή Χριστουγέννων και θα επισκεφτώ το εργαστήριο του μπαμπά μου στο Πανεπιστήμιο.

Μόλις μπήκα μέσα, έμεινα άφωνος από τα μηχανήματα και την τεχνολογία. Όλα ήταν πλημμυρισμένα φως και χρώμα. Ένα μηχάνημα μού κίνησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. Ήταν ένας μεγάλος κόκκινος θάλαμος με περίεργη όψη. Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ένας θόρυβος. Ήταν ο πατέρας μου! Μου είπε ότι θα πεταγόταν λίγο απέναντι, για να αγοράσει μια γαλοπούλα για το οικογενειακό τραπέζι. Δεν άντεξα. Μόλις έφυγε, έτρεξα κατευθείαν προς την κατεύθυνση του θαλάμου. Μπήκα μέσα και ξαφνικά, εντελώς αυθόρμητα, πάτησα το κόκκινο κουμπί.

Τότε άλλαξαν όλα! Βρέθηκα σε έναν περίεργο αρχαίο τόπο. Δεν υπήρχαν μοντέρνα κτήρια, δρόμοι ή αυτοκίνητα όπως στη σημερινή εποχή. Στο βάθος έβλεπες μια πόλη με αγάλματα, στολισμένη με όλων των ειδών τα σχήματα και χρώματα. Από ό,τι φαίνεται ήταν Χριστόυγεννα. Προχώρησα, για να μάθω σε ποια πόλη είμαι. Περπάτησα αρκετά, μέχρι που είδα φωτισμένο με δάδες ένα πολύ γνωστό σημείο, την Ακρόπολη. Είχα την τιμή λοιπόν να δω από κοντά τα μνημεία εκεί όπως ήταν ολοκληρωμένα; Παρατήρησα ότι οι άνθρωποι δεν ήταν ντυμένοι όπως εγώ. Κάποιοι έμοιαζαν με δούλους, κάποιοι με στρατιώτες και κάποιοι με βασιλιάδες. Φορούσαν όλοι χιτώνες και σανδάλια. Με εντυπωσίασε η αρχαία αγορά. Πολύς κόσμος ήταν συγκεντρωμένος σε ένα μόνο μέρος.

Αιφνιδίως κάποιος με άγγιξε απαλά στην πλάτη. Μου ζήτησε ευγενικά, επειδή ήταν μόνος, να γιορτάσω την παραμονή Χριστουγέννων μαζί του. Συμφώνησα. Στην αρχαία Αθήνα τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν τελείως διαφορετικά απ' ό,τι γιορτάζονται σήμερα. Άλλα ήθη και έθιμα, άλλες παραδόσεις και φυσικά διαφορετικός τρόπος επιλογής φαγητού. Για αυτούς ήταν μια συνηθισμένη νύχτα. Τα παιδιά δεν έλεγαν τα κάλαντα, ούτε στόλιζαν χριστουγεννιάτικο δέντρο με την ελπίδα ότι θα έρθει ο Άγιος Βασίλης και θα τους γεμίσει δώρα. Επίσης τη νύχτα της παραμονής Χριστουγέννων έτρωγαν καρύδια με μέλι, ξερά σύκα και δαμάσκηνα και όχι γεμιστή γαλοπούλα που τρώμε εμείς. Με κέρασαν άφθονο κρασί και φαγητό. Εκείνη την παραμονή μέθυσα πάρα πολύ. Έβλεπα τους δούλους να γεμίζουν τις κανάτες μας ξανά και ξανά χωρίς σταματημό. Προτού το καταλάβω, βρέθηκα πάλι στο εργαστήριο του μπαμπά μου. Τα πέρασα πραγματικά υπέροχα στην Αρχαία Αθήνα!

Παρατατικός και Αόριστος ε.φ. και μ.φ.

Μην ξεχνάτε σχετικά με τον Παρατατικό και τον Αόριστο...

***Μαζί με τον Υπερσυντέλικο αποτελούν τους Ιστορικούς ή Παρελθοντικούς Χρόνους Þ παίρνουν ΑΥΞΗΣΗ

Η Αύξηση είναι:

α. συλλαβική (ἐ), εφόσον το ρήμα ξεκινά στον ενεστώτα από σύμφωνο, π.χ. παιδεύω à ἐπαίδευον (παρατ.) –

                                               ἐπαίδευσα (αόρ.) –

                                               ἐπεπαιδεύκειν (υπερσ.)

*** Όταν το ρήμα αρχίζει από ῥ-, το ρ διπλασιάζεται μετά την αύξηση, π.χ. ῥέπω à ἔρρεπον.

β. χρονική (έκταση του βραχύχρονου σε μακρόχρονο), εφόσον το ρήμα ξεκινά από φωνήεν,

α / ε à η	π.χ. ἅπτω à ἧπτον ἐλπίζω à ἤλπιζον
ο à ω	ὀνομάζω à ὠνόμασα
ῐ à ῑ	ἱδρύω à ἵδρυσα
ῠ à ῡ	ὑβρίζω à ὕβριζον
αι / ει à ῃ οι à ῳ	αἰσθάνομαι à ᾐσθανόμην οἴχομαι à ᾠχόμην
αυ / ευ à ηυ	αὐξάνω à ηὔξανον εὔχομαι à ηὐχόμην

*** Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, όταν το ρήμα είναι σύνθετο με α’ συνθετικό πρόθεση. Τότε:

1.     αφήνουμε την πρόθεση στην άκρη,

2.     προσθέτουμε την αύξηση στο απλό ρήμα και

3.     στο τέλος προσθέτουμε την πρόθεση.

π.χ. μεταπέμπομαι – πέμπομαι - ἐπεμπόμην - μετα-επεμπόμην - μετεπεμπόμην  

Προθέσεις: ἀμφί, ἀνά, ἀντί, ἀπό, διά, εἰς, ἐκ (à ἐξ- μπροστά στην αύξηση), ἐν, ἐπί, κατά, μετά, παρά, περί, πρό (à προε- ή πρου- με την αύξηση), πρός, σύν / ξύν, ὑπέρ, ὑπό.

________________________________________________________

Ως προς τον ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟ

Διατηρούμε το θέμα του ενεστώτα και προσθέτουμε τις εξής καταλήξεις:

Ενεργητική Φωνή	Μέση Φωνή
ἐπαίδευ-ον ἐπαίδευ-ες ἐπαίδευ-ε ἐπαιδεύ-ομεν ἐπαιδεύ-ετε ἐπαίδευ-ον	ἐπαιδευ-όμην ἐπαιδεύ-ου ἐπαιδεύ-ετο ἐπαιδευ-όμεθα ἐπαιδεύ-εσθε ἐπαιδεύ-οντο

***Στην ε.φ. α’ εν. = γ’ πλ.

***Παρατηρήστε την ομοιότητα των καταλήξεων ε.φ. και μ.φ. στο α’ και β’ πλ. με τον ενεστ.

Ως προς τον ΑΟΡΙΣΤΟ

Διατηρούμε το θέμα του μέλλοντα και προσθέτουμε τις εξής καταλήξεις:

Ενεργητική Φωνή	Μέση Φωνή
ἐπαίδευσ-α ἐπαίδευσ-ας ἐπαίδευσ-ε ἐπαιδεύσ-αμεν ἐπαιδεύσ-ατε ἐπαίδευσ-αν	ἐπαιδευσ-άμην ἐπαιδεύσ-ω ἐπαιδεύσ-ατο ἐπαιδευσ-άμεθα ἐπαιδεύσ-ασθε ἐπαιδεύσ-αντο

*** Προσέξτε ότι στον αόριστο έχουμε -α- παντού εκτός από το γ’ εν. ε.φ. και β’ εν. μ.φ.

***Στη μ.φ. το τελευταίο τμήμα (μετά το -α-) συμπίπτει με το τελευταίο τμήμα του παρατατικού.

Μην ξεχνάτε τις αλλαγές στα αφωνόληκτα:

	Ενεστώτας-Παρατατικός	Παράδειγμα	Μέλλων - Αόριστος
Χειλικόληκτα	π, β, φ, πτ	βλάπτω	βλάψ-ω ἔβλαψ-α
Ουρανικόληκτα	κ, γ, χ, ττ/σσ, ζ	ταράττω (βλ. το αντίστοιχο ουσιαστικό, δηλ. ταραχ-ή)	ταράξ-ω ἐτάραξα
Οδοντικόληκτα	τ, δ, θ, ττ/σσ, ζ	πείθω	πείσ-ω ἔπεισα

Ασκήσεις

1.     Να κλιθούν τα ρήματα: λαμβάνω (παρατ.), διδάσκομαι (παρατ.), κινδυνεύω (αόρ.), ἐπιβουλεύομαι (αόρ.), μεταπέμπομαι (αόρ.), ἀναταράττομαι (αόρ.).

2.     Να σχηματιστούν οι αντίστοιχοι  τύποι στον παρατατικό:

ἀγοράζω (= βρίσκομαι στην αγορά)
		ἀνάγεται
		αἴρομεν
αἰσχύνῃ/ει
		ἀκούουσι

3.     Να σχηματιστούν οι αντίστοιχοι τύποι στον αόριστο:

ἀπαλλάτεις		ἀπαλείφει
κατεύχῃ/ει		ἀγωνίζεται
οἰκίζεται		ὀνομάζουσι
ἀθροίζομεν		μεταπέμπεσθε
παρασκευάζει		ἀμειβόμεθα
ἐλέγχετε		ὀρύττουσι
στρατεύονται		ἐλπίζω
ψεύδῃ/ει		ψέγεις
κινδυνεύετε		καλύπτεται
ἅπτετε		φυλάττομεν

4.     Να συμπληρωθούν τα κενά με τον κατάλληλλο τύπο του παρατατικού.

Ὁ Νεῖλος τὸ πάλαι Αἴγυπτος ______________ (ὀνομάζομαι) καὶ ἥρως τῶν Αἰγυπτίων ______ (εἰμί). Ὡς δ’ οἱ ἄλλοι ἥρωες, οὕτω καὶ ὁ Νεῖλος ὑπὸ τῶν κατοίκων ________________ (θεραπεύομαι) καὶ θεὸς ὑπ’ αὐτῶν ________________ (προσαγορεύομαι). Τῷ ἥρωι τούτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἥρωσι ναοὶ __________ (εἰμί).

5.     Να συμπληρωθούν τα κενά με τον κατάλληλο  τύπο του αορίστου.

Ἴβυκος ὁ ποιητὴς μετ’ ἄλλων ἑταίρων εἰς Ἰταλίαν ἧκεν. Ἐνταῦθα ἱκανὸν χρόνον ______________ (διατρίβω, γ’ πλ.), χρήματα δ’ ἱκανὰ ______________ (συλλέγω, γ’ πλ.). Μετ’ οὐ πολὺ Ἴβυκος τοὺς ἑταίρους πάλιν ______________ (ἀθροίζω) καὶ λέγει αὐτοῖς. «Ἐγώ, ὦ ἑταῖροι, ἱκανοὺς νέους ______________ (παιδεύω), ὑμεῖς δ’ ἱκανὸν ἀργύριον ______________ (συλλέγω) καὶ πρὸς γονέας ______________ (πέμπω). Νῦν ἐγὼ δ’ οἴκαδε ἥξω». Οἱ δὲ ἑταῖροι τούτῳ λέγουσιν˙ «Ἡμεῖς διατρίψομεν μικρὸν ἔτι ἐν Ἰταλίᾳ».

Ἐπεὶ δ’ οὖν Ἴβυκος τούτους οὔκ ____________ (πείθω), μόνος εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπανῆγεν. Ὅτε δ’ ἦν ἐν τῷ μεταξὺ τῆς θαλάττης καὶ τῆς Κορίνθου χωρίῳ, λῃσταὶ αὐτὸν _____________ (φονεύω) καὶ τὸ ἀργύριον ἥρπασαν. Ὅτε δ’ οὗτος ἀπέθνῃσκε, τοὺς γεράνους, οἳ εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπέτοντο, ______________ (ἱκετεύω) ὧδε˙ «Ὦ γέρανοι, ὑμεῖς καταμηνύσετε καὶ κολάσετε τοὺς λῃστάς». Μετ’ οὐ πολὺ οἱ Κορίνθιοι τὸν μὲν νεκρὸν ________________ (ἀποκαλύπτω) καὶ _____________ (θάπτω), τοὺς λῃστὰς δ’ οὔ. Ὀλίγῳ μέντοι χρόνῳ ὕστερον οὕτω τοὺς λῃστὰς _______________ (ἀποκαλύπτω).

Ἐν θεάτρῳ μετὰ τῶν Κορινθίων καὶ οἱ λῃσταὶ τοῦ Ἰβύκου παρῆσαν, ὑπὲρ δ’ αὐτῶν γέρανοι ἐπέτοντο. Τότε τῶν λῃστῶν ὁ ἕτερος λέγει˙ «ὦ ἑταῖρε, ἰδοὺ οἱ γέρανοι τοῦ Ἰβύκου». Θεατὴς δε, ὡς _____________ (ἀκούω, γ’ εν.), λέγει τῷ ἄλλῳ˙ «Οὐκ _______________ (ἀκούω, β’ εν.), τί οὗτοι λέγουσι;» Καὶ εὐθὺς τὸ πρᾶγμα τοῖς ἄρχουσι ______________ (μηνύω, γ’ πλ.). Οἱ δὲ λῃσταὶ ὑπ’ ἀνάγκης τὴν πρᾶξιν φαίνουσι καὶ θανάτῳ κολάζονται.