Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ

Το πλοίο της Κυρήνειας

Αρχαία Ελλάδα

Μαντείο Δελφών

Αρχαία Δωδώνη

Ο γάμος στην αρχαία Ελλάδα

Το ανάκτορο του Νέστορα

Ακρόπολη

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Για ενα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη,
ολόκληρος πολεμος γίνεται και αυτή τίπο-
τα δεν παθαίνει.
Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μία Ελένη,
η Τροία καταστρέφεται και αυτή στα ου-
ράνια παραμένει.
Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μία Ελένη,
οι στρατιώτες όλοι μάχονται και αυτή ού-
τε που το ξέρει.
Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μία Ελένη,
η Νόστος του Οδυσσέα ξεκίνησε και ούτε
αυτός ξέρει τι τον περιμένει.
Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μία Ελένη,
άνθρωποι πολλοί πεθαίνουν στην Τροία την τιμημένη.

Για ένα πουκάμισο αδειανό για μια Ελένη

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη
Ένας πόλεμος ξεκίνησε γι' αυτήν εδώ την καημένη
Ο Οδυσσέας επινόησε έν' άλογο μεγάλο
Μα ο Αχιλλέας τώρα πέθανε, τι να τον κάνω άλλο
Οι Μυρμηδόνες έχασαν έναν αρχηγό
Μα νίκησαν τον πόλεμο αυτό.

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη
στην Τροία πολέμησαν για αυτή την πλανεμένη-
δέκα χρονιά ο πόλεμος διαρκούσε,
μα αυτή τελείως αδιαφορούσε-
για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη
έγινε πόλεμος τρανός, μα αυτή διόλου δεν καταλαβαίνει-
όλη η Τροία κάηκε,
μα αυτή ούτε που νοιάστηκε-
ποτέ δεν σκέφτηκε
ότι χάρη σ' αυτήν η σύγκρουση απ΄ τα όρια ξέφυγε-
γι' αυτήν η Τροία καταστράφηκε,
μα αυτή δεν φάνηκε να μεταστράφηκε...

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

Ποίημα Σοφίας Μ. πάνω στον στίχο "Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη""


Για ένα πουκάμισο αδειανό,

για μιαν Ελένη

 Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη
Φέρνει ο κόσμος το χαμό και μέσα μένει
Ανοίγουν την τηλεόραση και βλέπουνε ειδήσεις
Με τόσα ψέματα που λένε σου ‘ρχεται να βρίσεις
Μιλάνε για αρρώστιες, μιλάνε για οικονομικά προβλήματα
Αν όντως ίσχυαν όλα αυτά δε θα ‘γραφα σήμερα ποιήματα
Θα ήμουν σε κατάθλιψη, δε θα ‘χα τι να φάω
Και λόγω των ασθενειών θα ‘πρεπε να πονάω
Βλέπω όμως εγώ όταν βγαίνω έξω
Κόσμο πολύ χαρούμενο και μου ‘ρχεται να παίξω
Αυτό που ξέρω εγώ είναι μια φορά
Πως ο ίδιος ο άνθρωπος προκαλεί όλη αυτή τη σύμφορα
Τώρα που το θυμήθηκα θα πω και κάτι ακόμα
Κλείστε την τηλεόραση και ράψτε τους το στόμα