Για ένα πουκάμισο αδειανό,

για μιαν Ελένη

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη

Φέρνει ο κόσμος το χαμό και μέσα μένει

Ανοίγουν την τηλεόραση και βλέπουνε ειδήσεις

Με τόσα ψέματα που λένε σου ‘ρχεται να βρίσεις

Μιλάνε για αρρώστιες, μιλάνε για οικονομικά προβλήματα

Αν όντως ίσχυαν όλα αυτά δε θα ‘γραφα σήμερα ποιήματα

Θα ήμουν σε κατάθλιψη, δε θα ‘χα τι να φάω

Και λόγω των ασθενειών θα ‘πρεπε να πονάω

Βλέπω όμως εγώ όταν βγαίνω έξω

Κόσμο πολύ χαρούμενο και μου ‘ρχεται να παίξω

Αυτό που ξέρω εγώ είναι μια φορά

Πως ο ίδιος ο άνθρωπος προκαλεί όλη αυτή τη σύμφορα

Τώρα που το θυμήθηκα θα πω και κάτι ακόμα

Κλείστε την τηλεόραση και ράψτε τους το στόμα