Διήγημα Πάνου Κ. "Χριστούγεννα στην αρχαία Αθήνα"

Είμαι πολύ ενθουσιασμένος, είναι παραμονή Χριστουγέννων και θα επισκεφτώ το εργαστήριο του μπαμπά μου στο Πανεπιστήμιο.

Μόλις μπήκα μέσα, έμεινα άφωνος από τα μηχανήματα και την τεχνολογία. Όλα ήταν πλημμυρισμένα φως και χρώμα. Ένα μηχάνημα μού κίνησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. Ήταν ένας μεγάλος κόκκινος θάλαμος με περίεργη όψη. Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ένας θόρυβος. Ήταν ο πατέρας μου! Μου είπε ότι θα πεταγόταν λίγο απέναντι, για να αγοράσει μια γαλοπούλα για το οικογενειακό τραπέζι. Δεν άντεξα. Μόλις έφυγε, έτρεξα κατευθείαν προς την κατεύθυνση του θαλάμου. Μπήκα μέσα και ξαφνικά, εντελώς αυθόρμητα, πάτησα το κόκκινο κουμπί.

Τότε άλλαξαν όλα! Βρέθηκα σε έναν περίεργο αρχαίο τόπο. Δεν υπήρχαν μοντέρνα κτήρια, δρόμοι ή αυτοκίνητα όπως στη σημερινή εποχή. Στο βάθος έβλεπες μια πόλη με αγάλματα, στολισμένη με όλων των ειδών τα σχήματα και χρώματα. Από ό,τι φαίνεται ήταν Χριστόυγεννα. Προχώρησα, για να μάθω σε ποια πόλη είμαι. Περπάτησα αρκετά, μέχρι που είδα φωτισμένο με δάδες ένα πολύ γνωστό σημείο, την Ακρόπολη. Είχα την τιμή λοιπόν να δω από κοντά τα μνημεία εκεί όπως ήταν ολοκληρωμένα; Παρατήρησα ότι οι άνθρωποι δεν ήταν ντυμένοι όπως εγώ. Κάποιοι έμοιαζαν με δούλους, κάποιοι με στρατιώτες και κάποιοι με βασιλιάδες. Φορούσαν όλοι χιτώνες και σανδάλια. Με εντυπωσίασε η αρχαία αγορά. Πολύς κόσμος ήταν συγκεντρωμένος σε ένα μόνο μέρος.

Αιφνιδίως κάποιος με άγγιξε απαλά στην πλάτη. Μου ζήτησε ευγενικά, επειδή ήταν μόνος, να γιορτάσω την παραμονή Χριστουγέννων μαζί του. Συμφώνησα. Στην αρχαία Αθήνα τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν τελείως διαφορετικά απ' ό,τι γιορτάζονται σήμερα. Άλλα ήθη και έθιμα, άλλες παραδόσεις και φυσικά διαφορετικός τρόπος επιλογής φαγητού. Για αυτούς ήταν μια συνηθισμένη νύχτα. Τα παιδιά δεν έλεγαν τα κάλαντα, ούτε στόλιζαν χριστουγεννιάτικο δέντρο με την ελπίδα ότι θα έρθει ο Άγιος Βασίλης και θα τους γεμίσει δώρα. Επίσης τη νύχτα της παραμονής Χριστουγέννων έτρωγαν καρύδια με μέλι, ξερά σύκα και δαμάσκηνα και όχι γεμιστή γαλοπούλα που τρώμε εμείς. Με κέρασαν άφθονο κρασί και φαγητό. Εκείνη την παραμονή μέθυσα πάρα πολύ. Έβλεπα τους δούλους να γεμίζουν τις κανάτες μας ξανά και ξανά χωρίς σταματημό. Προτού το καταλάβω, βρέθηκα πάλι στο εργαστήριο του μπαμπά μου. Τα πέρασα πραγματικά υπέροχα στην Αρχαία Αθήνα!