ΦΩΝΗΕΝΤΑ
Βραχύχρονα | ε, ο | ∪ |
Μακρόχρονα | η [εε], ω | − |
Τα α, ι , υ [ου] είναι δίχρονα, δηλαδή σε άλλες λέξεις είναι μακρόχρονα και σε άλλες λέξεις βραχύχρονα.
Παράδειγμα: Η κατάληξη – α στα ουδέτερα είναι πάντοτε βραχύχρονη, π.χ. τά δῶρᾰ.ΣΥΜΦΩΝΑ
Ι. ΑΦΩΝΑ
ψιλά | μέσα | δασέα (ψιλά + h) | |
Ουρανικά | κ | γ | χ |
Χειλικά | π | β | φ |
Οδοντικά | τ | δ | θ |
ΙΙ. ΗΜΙΦΩΝΑ
Υγρά | λ, ρ |
Ένρινα | μ, ν |
Συριστικά | σ (-ς) |
ΙΙΙ. ΔΙΠΛΑ
ζ (σ+δ / δ+σ), ξ (κ+σ), ψ (π+σ)ΔΙΦΘΟΓΓΟΙ (ζεύγη φωνηέντων που προφέρονται στον χρόνο μιας συλλαβής)
- κύριες (αι, ει, οι, υι, αυ, ευ, ηυ, ου)
- καταχρηστικές (ᾳ, ῃ, ῳ [→ υπογεγραμμένη])
ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι δίφθογγοι είναι πάντα μακρόχρονες. Εξαιρούνται οι δίφθογγοι αι και οι στο τέλος της λέξης, που είναι βραχύχρονες, π.χ. οἱ πολῖται (-αι βραχύχρονη), αλλά τοῖς πολίταις (-αι μακρόχρονη → δεν βρίσκεται στο τέλος της λέξης, άρα είναι μακρόχρονη).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου